All for Joomla All for Webmasters

TEFSIRI I SURES EL BEKARE – AJETET 91 – 93

. Posted in Tefsir - Suretu El Bekare.

Pin It

***

91. Dhe kur atyre u thuhet: “Besoni atë që e shpalli Allahu (Kuranin dhe të gjitha shpalljet hyjnore)”, ata thonë: “Ne besojmë atë që na u shpall neve”. Kurse atë (shpalljen e ardhur) më pas, edhe pse është e vërtetë dhe vërtetuese e asaj që e kanë ata, e mohojnë. Thuaj : “Nëse jeni besimtarë (të vërtetë të Teuratit), pse pra i vrisnit profetët e Allahut (kur në Teurat është i ndaluar një krim i tillë)?"

92. Juve, ju pat ardhur Musai me argumente të qarta, por pas (largimit të) tij (për të marë Teuratin prej Zotit), ju, padrejtësisht, adhuruat viçin.

93. (Përkujtoni)Kur Ne patëm marrë prej jush besën tuaj (për bindje ndaj Meje), dhe (ndërkohë) ngritëm mbi ju (kodrën) Tur! (Ju thamë):"Merreni seriozisht në konsideratë  atë (Tevratin) që jua dhamë dhe dëgjoni (me një dëgjim që të udhëzon në bindje)! Ata thanë: “Dëgjuam (me veshë) dhe e kundërshtuam (nuk u bindëm)”. Për shkak të mosbesimit të tyre, adhurimi i viçit u bë i dashur për zemrat e tyre. Thuaj: “ (Mos vallë) Besimi juaj (në Teurat) është duke ju udhëzuar për keq?! (Jo, kurrsesi.) Nëse jeni besimtarë (të vërtetë të Teuratit,nuk do të bënit të tilla padrejtësi)”.

 

Shpjegimi  i ajeteve

Ue idhâ  ķîl-le lehum                                                                         وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ

âminû bimã enzelell-llâhu                                                         آمِنُواْ بِمَا أَنزَلَ اللّهُ

Dhe kur atyre u thuhet:

“Besoni atë që e shpalli All-llahu”(Kuranin dhe të gjitha shpalljet hyjnore),

     Pra kur jehudët u urdhëruan që të besojnë  Kuranin të cilin Allahu i lartësuar  ia shpalli  të dërguarit profetit të Tij, ata u rebeluan dhe  refuzuan  me mendjemadhësi që ta zbatojnë këtë urdhër.

Ata thanë:

 

ķâlû nu'minu bimã unzile alejnâ                                       قَالُواْ نُؤْمِنُ بِمَا أُنزِلَ عَلَيْنَا

ata thonë: “Ne besojmë atë që na u shpall neve”,

 

Ue jekfurûne bimâ  uerãehû                                                    وَيَكْفُرونَ بِمَا وَرَاءهُ

Kurse atë (shpalljen e ardhur) më pas, e mohojnë,

    Pra ata pretenduan dhe u  justifikuan duke thënë se besojnë vetëm atë që iu shpall atyre, dhe  mohojnë  çdo libër tjetër përveç tyre. Ky është një pretendim i padrejtë nga ana e tyre sepse ata e kishin të detyrueshëm që të besojnë gjithçka që Zoti  i ka shpallur njerëzimit pa ndryshim dhe pa bërë dallime  mes asaj që iu shpall  atyre apo të tjerëve. Sepse i vetmi besim i vlefshëm, i dobishëm është pikërisht kjo mënyre besimi. Pra besimi i të gjitha shpalljeve të Allahut  të lartësuar drejtuar të gjithë profetëve.

   Nëse dikush bën të  tilla dallime  në besimin e profetëve   dhe të librave, dhe në pranimin ose jo të tyre, në të  vërtet ai nuk ka besuar asnjërin prej tyre. Madje kjo vepër konsiderohet  si kufër i vërtetë.

Thotë i madhëruari në një ajet tjetër  në suren Nisa 150-152; “Vërtetë , ata që mohojnë Allahun  dhe të dërguarin e Tij, që dëshirojnë  ta ndajnë (besimin në) Allahun nga (besimin në)  të dërguarit e Tij,  duke thënë: " Ne disa i besojmë   e disa nuk i besojmë" dhe kështu pretendojnë që  të zgjedhin një rrugë të ndërmjetme; pikërisht ata janë mohuesit e vërtetë. Ne kemi përgatitur  dënim  poshtërues për mohuesit. Ndërsa  atyre që besojnë  Allahun dhe të dërguarin e Tij dhe nuk bëjnë dallim  mes asnjërit prej tyre , Ai do t'u japë shpërblimin (e premtuar). Allahu  është Falës dhe Mëshirëplotë.

     Allahu i lartësuar  në këtë ajet  argumenton   gabimin e tyre  me një argumentim  të pakthyeshëm  që nuk mund ta hedhin dot poshtë. Thotë i lartësuari duke përmendur  dy momente:

 

Ue huel ĥaķ-ķu  muŝad-diķal-limâ meahum                  وَهُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقاً لِّمَا مَعَهُمْ

edhe pse është "e vërteta" e sigurt dhe vërtetuese e asaj që e kanë ata,

     Pra Allahu i lartësuar ua hedh poshtë mohimin e Kuranit  me dy  çështje .

1. Me fjalën,  (Ue huel ĥaķ-ķu).  Pra ai është  e vërteta e sigurt.

     Ai është e vërteta e sigurt në gjithçka që përmban në vetvete  nga të gjitha  këndvështrimet. Është e vërteta  e sigurt rreth lajmeve  që përmban  dhe rreth dispozitave  për të cilat na urdhëron dhe na ndalon, për një fakt  të thjeshtë. Sepse ai  është shpallur prej Allahut të lartësuar. Kështu që mohimi  i këtyre të vërtetave  të pa kundërshtueshme  të shpallura nga vet Allahu i lartësuar, në të vërtetë konsiderohet mohim dhe rebelim  ndaj vet Krijuesit, Allahut të lartësuar.

2. Me  fjalën (muŝad-diķal-limâ meahum) që është argumentues  (vërtetues) i  asaj  që keni ju

    Pra ai është miratuesi i atyre   të  vërtetave  që gjenden mes tyre, mes librave të tyre. Por  jo vetëm kaq. Ai është  edhe sigurues, garantues, argumentues i vërtetësisë së  tyre (Vërtetësisë se kujt? Të atyre  të vërtetave të pandryshuara, qe, sigurisht janë  në  përputhje me shpalljen e  fundit. Pra kriteri dallues  dhe ndarës në këtë rast është shpallja e fundit, garantuesja  e vetme e saktësisë së mbetur në librat e mëparshëm.)

    Atëherë përse e besoni atë që ju ka zbritur juve dhe e mohoni  identiken e saj?! A nuk tregon kjo atë fanatizëm të tërbuar ndaj epshit dhe egoizmit tuaj?! E pra veprimi juaj , kurrsesi nuk mund të konsiderohet si ndjekje dhe pasim i udhëzimit të drejtë, por ai  është vetë humbja dhe pasimi i të kotës.

   Këtu kemi  edhe një moment tjetër që duhet kuptuar mirë. Të qenurit e Kuranit (muŝad-diķal-limâ meahum)   vërtetues, sigurues,  argumentues rreth saktësisë së asaj që ata kanë në duart e tyre prej librave të  Zotit, presupozon që,  ata  të jenë të parët besimtarë  të tij. Sepse Kurani  dhe e gjithë shpallja e fundit është argument  që do të vërtetonte saktësinë e librave që kanë  në  duart e tyre. Madje ata nuk kanë mundësi të vërtetojnë saktësinë dhe autenticitetin e asnjë  pjese të atyre  librave që kanë  në duart e tyre  veçse nëpërmjet  vërtetimit të saktësisë dhe autenticitetit të kësaj shpalljeje  të fundit të Allahut. Shpallja e fundit është i vetmi argument   për ta, që të vërtetojnë saktësinë  e diçkaje  prej librave te tyre Kjo për  shumë arsye (shih librin e Hindit,  ibn Hazmit Ibn Kajimit etj.)

     Por si  mund të vërtetojnë  saktësinë e librave të tyre  kur ata shpërfillin, përgënjeshtrojnë dhe nuk pranojnë të vetmen rrugë argumentimi  për saktësinë e pretendimit të tyre?! A nuk konsiderohet kjo si një  çmenduri dhe mendjelehtësi e theksuar ?! Nga   gjithë sa u fol dalim në përfundimin se ata  duke mohuar shpalljen e fundit  në të vërtetë  kanë  mohuar edhe  atë që kanë në duart e tyre. (hidajetul hijara, Ibnul   Kajim)

    Më poshtë Allahu i lartësuar  sjell edhe aspektet e tjera,  të cilat tregojnë qartë që ata, edhe librin e tyre nuk e  kanë besuar  ashtu sikurse  pretendojnë.  Thotë i lartësuari: 

 

ķul fe lime teķtulûne enbijãell-llâhi min ķablu    قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنبِيَاء اللّهِ مِن قَبْلُ

Thuaj : “Pse pra i vrisnit profetët e Allahut (kur në Teurat është i ndaluar një krim i tillë)?"

 

In kuntum-mu'minîn.                                                                    إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ                                                                   

Nëse jeni besimtarë (të vërtetë të Teuratit),

    Mos vallë  vrasja e profetëve  konsiderohet shenjë e  besimit  tuaj  tek ata?!

 

Ue laķad xhãekum-Mûsâ bil-bej-jinâti                          وَلَقَدْ جَاءكُم مُّوسَى بِالْبَيِّنَاتِ

Juve, ju pat ardhur Musai me argumente të qarta,

   Musai a.s u dërgua si profet ndër ju  dhe solli argumente shumë të  qarta dhe të sigurta të së vërtetës, por megjithatë:

 

Thum-met-teħadhtumul ixhle  min bea’dihî                   ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِن بَعْدِهِ

por pas (largimit të) tij (për të marë Teuratin prej Zotit), ju, padrejtësisht, adhuruat viçin.

   Por edhe pas  këtyre  argumenteve  juve e  bëtë  gabimin e  madh. Po kjo  a konsiderohet  si shenjë besimi nga ana juaj? Jo,  kurrsesi.

 

Ue entum đhâlimûn.                                                                     وَأَنتُمْ ظَالِمُونَ                                                                       

pra ju ishit mizorë.

    Pra juve  nuk keni asnjë justifikim në këtë padrejtësi tuajën. Kjo konsiderohet (dhulm, padrejtësi) dhe nuk konsiderohet  besim.

    Rastet kur ata shprehin  mosbesimin janë të shumta. Ja edhe një rast tjetër: Thotë i lartësuari:

 

Ue idh eħadhnâ mîthâķakum.                                                وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ

(Përkujtoni)Kur Ne patëm marrë prej jush besën tuaj (për bindje ndaj Meje),

 

Ue rafea'nâ feuķakumuŧ-ŧûra                                                    وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّورَ

dhe (ndërkohë) ngritëm mbi ju (kodrën) Tur!

 

ħudhû mã âtejnâkum bi ķu-uetiu-ue-smeû                خُذُواْ مَا آتَيْنَاكُم بِقُوَّةٍ وَاسْمَعُواْ

(Ju thamë):"Merreni seriozisht në konsideratë  atë (Teuratin) që jua dhamë dhe dëgjoni (me një dëgjim që të udhëzon në bindje)!

     Pra Allahu i lartësuar ju urdhëroi në të tilla kushte  të paharrueshme të bëheni të dëgjueshëm. Fjala  (ue  smeû  degjoni)  është  urdhër për të dëgjuar me një dëgjim që presupozon bindjen   dhe nënshtrimin ndaj  urdhrave.

Mos vallë ata dëgjuan  në këtë mënyrë?

 

ķâlû semi'nâ ue aŝajnâ                                                              قَالُواْ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا

Ata thanë: “Dëgjuam (me veshë) dhe e kundërshtuam (nuk u bindëm)”.

     Pra  natyra  e tyre mori një formë të pa ndryshueshme të pa tjetërsueshme si një rregull që përsëritet. Ata nuk  mund të thonë ndryshe  veçse (semi'nâ ue aŝajnâ, dëgjuam dhe nuk u  bindem)

 Atëherë, kjo lloj natyre, e meriton plotësisht  vendimin e të Urtit për ta .

 Thotë i lartësuari:

 

Ue ushribû fî ķulûbihimul ixhle bi kufrihim           وَأُشْرِبُواْ فِي قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ

Për shkak të mosbesimit të tyre, adhurimi i viçit u bë i dashur për zemrat e tyre.

     Për  shkak të  mohimit  të tyre të vazhdueshëm   ata e merituan  që në zemrat  e tyre të  bëhet e dashur, madje, pothuajse e parezistueshme dashuria për  adhurimin   e viçit ( e  të çdo gjëje  të kotë).

    Subhanallah! Po a mund të quhet  iman (besim) diçka që të çon në të tilla përfundime? 

Thotë i lartësuari:

 

ķul bi'semâ je'murukum bihĩ îmânukum                        قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُمْ بِهِ إِيمَانُكُمْ

Thuaj: “(Mos vallë) Besimi juaj (në Teurat) është duke ju udhëzuar për keq?!

 

In kuntum mu'minîn                                                                   إِن كُنتُمْ مُّؤْمِنِينَ                                                                                 

(Jo, kurrsesi.)Nëse jeni besimtarë (të vërtetë të Teuratit,nuk do të bënit të tilla padrejtësi)”.

    Ju pretendoni se keni  (iman) besim  e madje  lëvdoheni mes njerëzve   për besimin tuaj  duke  pretenduar se është e vërteta e sigurt. Por çfarë mund të  thoni për  vrasjen e profetëve  të Allahut  me  duart tuaja. Po kur  juve e adhuruat viçin  si Zot, veç Allahut, pasi Musai a.s ju la  vetëm për një moment të vetëm? Çfarë mund të  thoni për mohimin dhe refuzimin  e urdhrave dhe ndalesave   të  sqaruara  në dispozitat që  atij iu  shpallën prej Zotit, edhe pas kërcënimit që ju  bëmë,  kur kodrën Tur e  ngritëm mbi ju? E megjithatë ju e pranuat se  do të jeni të rregullt me fjalë, dhe e thyet  besën e dhënë me  veprat tuaja?  Kjo është feja që pretendoni, dhe programi i jetës që  ju  servirni?

Nëse ky do të  quhej iman  (besim)  sipas pretendimit tuaj,  atëherë   më  pakta që mund të thuhet me  plot gojën është:  ”U poshtëroftë dhe u harroftë ai besim që e fton njeriun të kalojë kufijtë duke mohuar dhe refuzuar Zotin dhe profetët e Tij. U poshtëroftë ai Iman (besim) që e zhyt njeriun në poshtërsi të shumta ! ( Si mund të konsiderohet iman i drejtë  ftesa e Palit kur dihet se ai anuloi gjithçka prej ligjit. Dhe na servir një   "pakt të ri" hidajetul hijara)

      Por dihet shumë mirë se  imani i sinqertë  e urdhëron njeriun  për punë të  mira   dhe  e ndalon nga çdo punë e keqe. Atëherë nuk ka dyshim  në mashtrimin e tyre dhe në kotësinë e thënieve  të tyre kontradiktore.

Tefsir i Abdurrahman Es-Sa'dij

Përktheu: Uthman Agolli

Burimijetes.com 

01.03.2014

 

Pin It

Të gjitha të drejtat e rezervuara. Burimi Jetes 2007-2019 - Dizajnuar nga: www.burimijetes.com